Venezuella/Kolombiya Sınır (Sinir) Krizi

Home » Venezuella/Kolombiya Sınır (Sinir) Krizi » Güney Amerika » Venezuella/Kolombiya Sınır (Sinir) Krizi

Bugün günlerden Venezuella/kolombiya sınır (sinir😡) krizi.
15 Ağustos 2016 günü, Venezuella Caracas Türkiye büyükelçiliğimizin telefon ile çağrısı üzerine, elçiliğe gittim. Malum konu; Kapalı olan Venezuella/Kolombiya sınır kapısından geçebilmem için çözüm arayışı çabaları. Elçiliğe gittiğimde görevli arkadaşlar her zamanki gibi ilgi gösterdiler. Elçilikte görevli Venezuella vatandaşı olan avukat arkadaş bana “Venezuella Dışişleri Bakanılığı ile görüştüğünü ve benim motosiklet ile sınırdan Kolombiya’ya çok rahat bir şekilde geçebileceğimi” beyan ederek, her ihtimale karşı da gerektiğinde kullanılmak üzere Büyükelçilik tarafından yazılmış bir de imzalı kaşeli mektup verdiler. Ben de bu arkadaşın beyanını büyük bir ciddiyetle, önemseyerek doğru kabul ettim. Bu konuşmalara diğer elçilik görevlileri de şahittir. Sonuçta kendisi Türkiye Caracas Büyükelçiliğinde görevli ve yetkili bir şahıs.

Ben uzun bir yolculuktan sonra (850 km) nihayet dün Maracaibo’dan Venezuella sınır kapısına doğru yola devam ettim. 130 km lik sınır kapısı yolunun, yaklaşık 80 km’si son derece riskli ve tehlikeli bir yol. Çok yoğun bir şekilde yasadışı faaliyetler var. Mafya, çeteler, kaçakçılık, cinayet, gasp ve hırsızlık standart ve sıradan bir durum. Bu kadar tehlikeli yolu aşıp sınıra geldiğimizde, yetkililer bize “motosiklet ile sınır geçişinin yasak olduğunu ve geçemeyeceğimizi” söylediler. Elçiliğin verdiği mektubu verdik ciddiye bile almadılar. İletişim kuramıyorum, telefon sinyali sıfır, çekmiyor. Hemen Kolombiya tarafına doğru yürüyüp yeni bir telefon hattı alıp elçiliğimiz ile irtibat kurduk. Bize hemen ilgileneceklerini ve geri dönüş yapacaklarını söylediler. Sonuç geçiş yasakmış ve biz geçemeyecekmişiz.

Meğer bana herkesin içinde “Venezuella Dışişleri Bakanlığı ile görüştüm motosikletin ile çok rahat sorunsuz geçebileceğimi, yasağın artık kalktığını” beyan eden ve avukat olan elçilik görevlisi, bugün arkadaşlara “yasağın kalkması için bakanın ve devlet başkanının imzası bekleniyormuş, imzalar atıldığında araçlar serbest geçebilecekmiş” kısmını bana nedense söylemeyi unutmuş, yada önemsememiş, bugün bunu söylüyor. Şaka gibi, bir insan bu kadar sorumsuz ve gayriciddi olabilir. Ben bu yolculukta, sınırdan geçemediğim için geri dönerken başıma bir felaket gelse bunun hesabını kim nasıl verecek. Bana baştan bu durumu anlatsaydı ben buralara kadar gelmez gelişmelerin sonucunu bekler öyle hareket ederdim. Bana bugün, “pardon” demenin hiç bir kıymeti ve önemi yok. Venezuella vatandaşı olan bu büyükelçilik görevlisi arkadaşın yaptığı sorumsuzluk affedilir gibi değil. Bu konuda gerekli yerlere resmi olarak şikayetimi yapacağım ve ona, en hafifinden, kocaman bir yuuuuh diyorum.
Bekliyoruz, bakalım ne sonuç çıkacak.

ven12
En el camino hay vida.
Yol’da hayat var.

Leave a Comment